In Memoriam
Lies Arnold11 januari 1946 – 21 juni 2026
Op zondag 21 juni jl. is Lies overleden.
Zij was een bekend gezicht langs de lijn bij de wedstrijden op het veld en in de zaal van haar zoon en kleinkinderen.
Er waren een aantal ouders van leden, wij denken in 2002, die het idee hadden opgepakt te helpen bij de rommelmarkt van HKC. Daar was Lies er één van. Hun aanpak en vaardigheden hebben bijgedragen aan de groei van onze jaarlijkse rommelmarkt. Buiten de rommelmarkt konden wij ook een beroep doen op haar inzet en zij verleende meerdere malen hand- en spandiensten.
De start van de Rommelmarkt begint in oktober en duurt tot en met het eerste weekend van maart. Lies heeft hier al die jaren wekelijks en als er veel was binnengekomen tweemaal in de week, haar steen bijgedragen aan het uitsorteren van de goederen. En niet vergeten, de Kerstmarkt in ons eigen clubhuis waar alle kerstspullen werden uitgestald en de kramen werden bemenst door een aantal betrokken dames en heren. Na een aantal jaren is besloten daar mee te stoppen omdat zoals Lies aangaf ‘het meer energie kost dan het oplevert’. En met energie bedoelde zij beide vormen. Desalniettemin ging zij door en stak zij tijd in HKC door de Kerstspullen op de Kerstmarkt in de Hasseleer Es.
Bij de koffie zat zij te genieten en had prachtige verhalen over dagelijkse dingen, trots en vol liefde vertelde ze over haar kinderen en kleinkinderen en haar reizen onder andere naar familieleden die zijn geëmigreerd.
Bij een tekort aan mensen voor welke klus dan ook binnen de rommelmarktgroep had Lies altijd een paar namen paraat die misschien wel zouden willen helpen. “Ik zal het vragen maar ik beloof niets” was de bijzin. Waarschijnlijk had zij al eens gepolst want als zij iemand voorstelde tijdens de koffie was die er de volgende keer ook bij.
Haar mening deed ertoe tijdens vergaderingen en evaluaties.
Tijdens haar ziekte was het niet meer mogelijk wekelijks aanwezig te zijn en volop mee te helpen. Zij kwam met regelmaat nog even op de maandagavond een praatje maken en als het kon, nog even koffiedrinken.
Lies wilde eigenlijk nog wel iets doen en zocht voor zichzelf een klusje. In de kantine, beschut en zittend, ging zij het bestek sorteren en waar nodig het zilver poetsen. En als het die avond niet wilde lukken ging het mee naar huis om op een volgende maandagavond het gepoetste en gesorteerde materiaal neer te leggen op de daarvoor bestemde plaats.
Haar nuchtere en realistische kijk op het leven heeft indruk gemaakt.
Wij wensen haar kinderen en kleinkinderen alle kracht om dit verlies een plaats te geven.
Bij de activiteit en voorbereiding van onze rommelmarkt zal Lies vaak genoemd worden en binnen onze vereniging zullen wij haar niet vergeten.
